Ta ukochana, ta jedyna, ta zwyczajna i nasza … OJCZYZNA była bohaterką nastrojowego wieczorku poetyckiego, który miał miejsce 20 maja w sali gimnastycznej przy ul. Wyszyńskiego. Na tle wystawy prezentującej dzieje Powstania Wielkopolskiego zaaranżowano wnętrze studyjne, gdzie prowadzący i młodzi recytatorzy w blasku świateł deklamowali patriotyczne teksty wybitnych klasyków: Ignacego Krasickiego, trzech muszkieterów polskiego romantyzmu - Mickiewicza, Słowackiego, Norwida, wreszcie Władysława Broniewskiego i Szymborskiej. Wszystko to okraszone było nutami  pieśni „Żeby Polska” i „Taki kraj”. Zgromadzona publiczność miała okazję zaśpiewać zwrotki „Przybyli ułani” oraz „O mój rozmarynie” do instrumentalnego wykonania na trąbkach. Choć nie taki był zamysł, polały się łzy rzęsiste ze wzruszenia i zachwytu dla tego wyjątkowego spotkania serc wrażliwych na poezję i podniosłe słowa. Zostaną one w pamięci, tak jak frazy Marcina Przewoźniaka z „Poradnika małego patrioty”: Współczesny patriotyzm nie polega na strzelaniu do wrogów. Musimy szukać tego, co nas łączy: wspólnych korzeni, tradycji, radości (…) Celebrujmy zatem wspólny czas bliskości i magazynujmy w pamięci dobre wzruszenia.