Patron

„ Kim jest ten człowiek?” Od dzieciństwa nauczony niezwykłej odpowiedzialności i troski o innych 06.08.1942r. szedł naprzeciw śmierci trzymając za rączki swoje ukochane dzieci. Prowadził pochód. Były to pierwsze żydowskie szeregi, które szły na śmierć z godnością. „Kim jest ten człowiek?”- pytała niemiecka Służba Porządkowa, salutując i stojąc na baczność…

źródło: culture.plJanusz Korczak (właściwie Henryk Goldszmit) ur. 22.07.1878r. lub 1879r. – polski pedagog, publicysta, pisarz i lekarz. W jego rodzinie oczywistą zasadą była wrażliwość na krzywdę społeczną, poczucie odpowiedzialności oraz dążenie, aby dawać osobisty przykład. „Jestem nie po to, aby mnie kochali i podziwiali, ale po to, abym ja działał i kochał. Nie obowiązkiem otoczenia pomagać mnie, ale ja mam obowiązek troszczenia się o świat, o człowieka”. Te słowa były podstawą jego osobowości. O dzieciach mówił, że są „nieznaną połową ludzkości”, że „kiedy śmieje się dziecko, śmieje się cały świat”. W 1889r. wyjechał do Szwajcarii. Interesował się tam działalnością dobroczynną. W pierwszej swojej powieści „Dzieci ulicy”, zwracał uwagę na problemy młodych ludzi. Nieustannie rozszerzał swoje zainteresowania. Działał m.in. w Warszawskim Towarzystwie Higienicznym. Pogłębiał swoje obserwacje socjologiczne, pisząc reportaże, wstrząsające relacje z życia dzieci pozbawionych opieki. Wyjeżdżał z dziećmi na kolonie. Do pracy pedagogicznej wprowadzał nowe metody wychowawcze, m.in. plebiscyt życzliwości. Wyjeżdżał do Berlina (1907), Paryża (1909), Londynu (1911). Zwiedzał zakłady wychowawcze, interesował się lecznictwem niemowląt, praktykował w klinikach dziecięcych. W 1912r. został dyrektorem Domu Sierot. Pełnił swoje obowiązki bez wynagrodzenia. Wprowadzał nowe techniki wychowawcze: pracę dla siebie i innych, samowychowywanie, samorządność. Leczył bezpłatnie dzieci. Prowadził ożywioną działalność społeczną i pisarską. Był członkiem wielu organizacji społeczno-oświatowych. Wygłaszał odczyty, wykłady. Uważał, że pomyślna przyszłość jest nieodwołalnie związana z postępem w pracy wychowawczej. Był współorganizatorem pierwszego robotniczego zakładu wychowawczego „Nasz Dom” w Pruszkowie. 16.07.1926r. został odznaczony Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski.

Janusz Korczak w sposób szczególny interesował się wychowaniem młodego człowieka.

Na bogatą jego twórczość składają się powieści dla dorosłych i dzieci, utwory teatralne, opowiadania i prace pedagogiczne. Dorobek pisarski obejmuje ponad dwadzieścia książek oraz około tysiąca tekstów drukowanych w blisko siedemdziesięciu pismach, ukazujących się głównie w prasie warszawskiej. Debiut pisarski Janusza Korczaka miał miejsce 26 września 1896 roku. Pod pseudonimem Hen” opublikował w „Kolcach” (nr 39) pierwszą humoreskę pt. „Węzeł gordyjski”. Przedstawił w niej obraz ogniska domowego, w którym w zastępstwie rodziców funkcje wychowawców pełnią m.in. niańki, guwernantki. Celem utworu było zachęcenie rodziców do poważniejszego zajęcia się wychowaniem dzieci.

Pierwsze wyróżnienie otrzymał w 1898r. za sztukę Którędy?. Swój dramat podpisał Janasz Korczak. Pseudonim zaczerpnął z książki Józefa Ignacego Kraszewskiego Historia o Janaszu Korczaku i pięknej miecznikównie. Prasa wydrukowała mylnie imię i odtąd używał tej formy.

W 1937 roku za wybitną twórczość literacką Janusz Korczak otrzymał odznaczenie Złoty Wawrzyn Polskiej Akademii Literatury. Pierwsza powieść Korczaka to „Dzieci ulicy”. Publikowana była ona w odcinkach w 1901 roku na łamach czasopisma „Czytelnia dla Wszystkich”. Pierwsze opowiadania dla dzieci zamieszczone były na łamach „Wieczorów Rodzinnych” pod pseudonimem Janusz Korczak. Wśród nich znalazły się teksty: „Co mówią zabawki?”, Najmilszy podarek”, „Pogawędka”, „Przeprowadzka”.

Szczytowy okres twórczości Janusza Korczaka przypada na lata 1918-1931.

Ostatni utwór pisarza to „Pedagogika żartobliwa” z 1939 roku. W tej publikacji Korczak w zabawnej, pełnej dowcipu formie ukazał sytuację dziecka w społeczeństwie. Zwrócił dorosłym uwagę na respektowanie „prawa dziecka do szacunku”. Ostatnie zapiski autora zawarte są w „Pamiętniku” z 1942 roku.

Utwory Korczaka miały na celu uczulić społeczeństwo na krzywdę dziecka, na brak zrozumienia dziecięcych problemów przez świat dorosłych i zwrócić uwagę rodziców na przyczyny ich niepowodzeń w wychowaniu dzieci.

UTWORY JANUSZA KORCZAKA

  • Którędy”, 1898 r. Dramat w czterech aktach.

  • Dzieci ulicy”, 1901 r. Pierwsza powieść przedstawiająca życie dzieci z ulic warszawskich.

  • Koszałki opałki”, 1905 r.Satyra społeczna poruszająca zarówno istotne jak i błahe sprawy społeczne.

  • Dziecko salonu”, 1906 r.Powieść zawierająca wątki autobiograficzne, wyrażająca uczucie buntu wobec mieszczańskiej rodziny i jej metod wychowawczych.

  • Mośki, Joski, Srule”, 1910 r. Zbiór reportaży dla dzieci powstały na podstawie materiału zgromadzonego w czasie kolonii letnich w „Michałówce”.

  • Józki, Jaśki, Franki”, 1911 r. Książka dla dzieci i o dzieciach. Pełna przygód zabawna historia, która nie tylko śmieszy, ale i uczy. Tematem są wydarzenia, obserwacje z kolonii letnich w „Wilhelmówce”.

  • Sława”, 1912 r. Książka opowiada o polskich dzieciach warszawskiego proletariatu, które marzą o sławie.

  • Bobo”, 1913 r. Książka zawierająca trzy samodzielne utwory: „Bobo”, „Spowiedź motyla”, „Feralny tydzień”.

  • Momenty wychowawcze”,1919 r. Książka ukazująca warsztat pracy Korczaka - formy i sposoby obserwacji dziecka.

  • Jak kochać dzieci” 1920-1921 r. Jedno z ważniejszych dzieł pisarskich Korczaka, które w następnych wydaniach pojawiło się pod tytułem: „Jak kochać dziecko”. Jego kolejne części noszą tytuły: „Dziecko w rodzinie”, „Internat”, Kolonie letnie”, „Dom SierotKiedy znów będę mały”, 1925 r. Książka skierowana do dorosłego i młodego czytelnika.

  • Bankructwo małego Dżeka”, 1926 r.W powieści tej, przetłumaczonej na wiele języków, zostaję ukazana historia chłopca, który chce założyć spółdzielnię uczniowską.

  • Król Maciuś Pierwszy”, 1928 r.Jedna z najbardziej znanych i popularnych książek Korczaka.

  • Prawo dziecka do szacunku”, 1929 rPrawidła życia. Pedagogika dla młodzieży i dorosłych”, 1930r. Jest to książka poruszająca stosunek dziecka do świata i świata do dziecka.

  • Król Maciuś na wyspie bezludnej”, 1931 r. Jest to druga część „Króla Maciusia Pierwszego”.

  • Kajtuś czarodziej”, 1934 r. Powieść fantastyczna dla dzieci i młodzieży, którą Korczak dedykuje „niespokojnym chłopcom”.

  • Uparty chłopiec”, 1937 r. Książka o młodych latach Ludwika Pasteura

  • Ludzie są dobrzy”, 1938 r. Opowiadanie o dziewczynce, która po śmierci ojca, wraz z matką wyjeżdża do Palestyny.

  • Trzy wyprawy Herszka”, 1939 r. Powiastka o przeżyciach i przygodach biednego, osieroconego chłopaka Herszka zafascynowanego opowiadaniami brata o krainie szczęścia.

  • Pedagogika żartobliwa”, 1939 r. Ostatni utwór Korczaka.

  • Pamiętnik”, 1942 r. Wstrząsający obraz życia w getcie.

W grudniu 1934r. Stary Doktor prowadził cykl audycji radiowych. Były to pogadanki i transmisje ze szpitala dziecięcego. Już w czasie studiów lekarskich pisał artykuły nt. filantropii, miłości rodzicielskiej, o wychowaniu. W 1936r podejmuje również temat o istocie spółdzielczości, rozwijał współpracę z czasopismami żydowskimi.

Gdy wybuchła wojna, podjął działania o pozostawienie dzieci w ich Domu. Na darmo. Z oburzeniem odrzucał każdą propozycję wyjazdu czy pozostawienia dzieci. Próbował chronić je przed okrucieństwami wojny. Podjął heroiczny trud, walcząc o przetrwanie. Organizował koncerty i występy charytatywne. W tych okrutnych czasach podejmował działania, by ratować „dzieci ulicy”.

W dniu urodzin Korczaka rozpoczęła się likwidacja getta. 06.08.1942r. wraz ze swoimi wychowankami i współpracownikami został wywieziony do Treblinki.

„Ocalałem, prowadzony na rzeź…”

Szukam nauczyciela i mistrza
niech przywróci mi wzrok słuch i mowę
niech jeszcze raz nazwie rzeczy i pojęcia
niech oddzieli światło od ciemności”.

Zginął. Do końca był wierny swym ideałom, które były drogą jego życia. Przez całe życie prowadziły go Prawda, Dobro i Piękno. Nie przemilczał żadnego trudnego tematu. Z miłością pochylał się nad każdym, twierdząc, że: „każdy człowiek ma w sobie coś dobrego i na tym trzeba się oprzeć w wychowaniu”.

 

 

 

BIP

Szkoła Promująca Zdrowie

Szkoła promująca zdrowie

Partner szkoły

Kontakt

 

 

 GIMNAZJUM

im. Janusza Korczaka

ul. Ostrowska 8b
62-420 Strzałkowo
Tel: (63) 275-05-00
NIP 6671573476
Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie w przeglądarce obsługi JavaScript.